Pre parka

Grofovski park

Narodni park

Park danas

 

Istorija

 

Grofovski park

 

Kraj Dunava, na svom majuru u kameničkom vlastelinstvu grofovska porodica Marcibanji izgradila je dvorac u klasicističkom stilu.

     

       

 

 

Gradnja dvorca je započeta 1793. godine (1797 ?), a završena je 1834. o čemu svedoči kamena spomen-ploča ugrađena u zid dvorca.

 

Do polovine 19. veka vlasnik dvorca je porodica Marcibanji, a onda, bračnom vezom dvorac i vlastelinstvo nad Kamenicom preuzima porodica Karačonji iz Beodre (današnje Novo Miloševo) i tako ostaje sve do okončanja I svetskog rata i raspada Austro-ugarske monarhije.

               

Grofica Marija Marcibanji udala se za grofa Gvida Karačonjija

 

Oko dvorca bio je veliki broj pratećih objekata.

                          

        "Kamelienhaus", kuća za gajenje kamelija            Nekadašnja zgrada za poslugu i put koji je vodio

                                                                                             do pristaništa za lađe

 

Formiranje parka teklo je uporedo sa izgradnjom dvorca, uz poštovanje postojećeg okruženja (engleski stil) i povremene intervencije radi pojačanja utiska posetilaca.

 

     

 

Park je bio ukrašen skulpturama i kamenim žardinjerama sa cvećem, imao je pešačke staze, staze za jahanje, kamene klupe, česme...

             

               Most preko potoka          Mitološke glave na Brežuljku ruža                    Izvor

 

             

                  Sfinga                                                                                   Amor i Nimfa

 

Posetioci iz Beča, Pešte, Segedina... stizali su Dunavom u goste kod kameničkih grofova, naročito u vreme i posle berbe grožđa. Gosti su mogli da se šetaju ili jašu po parku, degustiraju rashlađena vina, posete grofove šume na Fruškoj gori ili Tvrđavu (u to vreme velika atrakcija). U dvorcu su priređivani balovi...

 Pogled na Novi Sad i Tvrđavu iz Kamenice, sredina 19. veka

 

Gospoda iz Novog Sada stizala je u Kamenicu lokalnim lađama ili kočijama preko Varadina i Mišeluka. U parku ih je dočekivala muzika i (naravno) rashlađena kamenička vina.

 

 

U vreme nastajanja parka Novi Sad je bila varoš sa oko 15.000 žitelja. U nemačkom leksikonu sa kraja 18. veka o njemu piše: "Ovo je mesto tolerancijom, stanovništvom i industrijom postalo jedno od najboljih tržišta kraljevine Ugarske."

 

Novi Sad na početku 19. veka, bakrorez Petra Demetrovića

 

Istovremeno, Kamenica polako gubi nekadašnji značaj. Narod na početku 19. veka peva:

"Kamenica, selo u dva reda...".

 

Kamenica početkom 19. veka, bakrorez Jakoba Alta

 

Jedan od čestih posetilaca grofovskog parka bio je i Jovan Jovanović Zmaj (1833-1904).

Još kao dečak išao je sa ocem u šetnje do Varadina, Ribnjaka (u to vreme vinogradarsko naselje) i Kamenice. Pesnik je u Kamenici proveo četiri poslednje godine života, ali je tamo imao dve kuće: jednu u centru naselja (danas Zmajev muzej) i drugu u samom Kameničkom parku, iznad dvorca (i danas se ovaj deo zove Zmajevac).

Na ovom mestu bila je Čika Jovina kuća

 

 

 

 

atrijum dvorca

 

 

kamene ploče ispred dvorca

 

 

 

tekst na ploči

 

 

 

 

 

 

nadgrobna ploča Gvida, Marije i ćerke im Kvidobaldine u crkvi Uzašašća Svetoga križa u centru Sr. Kamenice

 

 

fasada kuće za sluge

 

 

brežuljci - vidikovci u parku

 

park je svoj profil dobio 1834. godine postavljanjem skulptura

godina urezana na Sfingi

 

 

 

 

 

 

obelisk

 

amfora

 

 

 

 

grof Eugen Karačonji

 

 

ulaz u vinski podrum u dvorcu

 

 

 

 

 

udarac za kameničku privredu bila je pojava filoksere koja je krajem 19. veka uništila vinograde

1856. godine Kamenica dobija novu atrakciju: grandiozno zdanje austrijske škole za kadete

 

razglednica iz druge polovine 19. veka

 

 

 

Zmaj i dete, rad Ivana Meštrovića

Zmajeve priče o životinjama

 

 Caspar 2008.